Ap Dekkers

Voor de kunstenaar Ap Dekkers (1925-2007) ging goede kunst over zuiverheid en integriteit. Een kunstwerk was in zijn ogen geslaagd als het plezier uitstraalde. Dekkers werkte als graficus en illustrator. In zijn vrije tijd maakte hij aquarellen van landschappen, portretten en stillevens. Hij liet meer dan 650 aquarellen na, die werden ondergebracht bij de Frans & Kapma Foundation. In 2021 werd de collectie geschonken aan Stichting Gelderse Kerken.  Zijn kunstwerken schenken ons licht en kleur.

Op de expositie Ap Dekkers (thuis) in Gelderse Kerken wordt een selectie uit de collectie aquarellen van Dekkers getoond. De eerste tentoonstelling vindt plaats van 16 t/m 18 september in de Remigiuskerk in Steenderen. Openingstijden: 12-17 uur. Toegang gratis.

Vanaf 2023 zal deze selectie als een reizende expositie in verschillende Gelderse kerken tentoongesteld worden.

Volg ons op: instagram/ap_dekkers_aquarellen.

Biografie

Ap Dekkers werd in 1925 geboren in het Twentse Borne. Van jongs af aan hield hij van tekenen en schilderen. Op achttienjarige leeftijd vertrok hij naar Arnhem om te studeren bij het Teekengenootschap Kunstoefening, de voorloper van de huidige Arnhemse ArtEZ/Academie voor Beeldende Kunsten. Dekkers koos voor de vakken grafiek en illustratie. Op de kunstschool ontmoette hij Etta Weiss. Tussen de twee groeide een liefde en samenwerking voor het leven. In 1944 werd hun opleiding ruw onderbroken door de Slag om Arnhem. Dekkers moest onderduiken, waardoor hij pas in 1949 de opleiding kon voltooien. Bij zijn eindexamen kwam hij als beste uit de bus en werd aan hem de Werkgemeenschap Arnhemse Kunstenaars-prijs uitgereikt. De prijs bestond uit een geldbedrag van 500 gulden en een solo-expositie bij de Arnhemse lijstenmakerij annex kunsthandel Binsbergen.

Dekkers en Weiss werkten samen aan verschillende kunstopdrachten. Ze moderniseerden het Arnhemse stadswapen, ontwierpen boekomslagen en illustreerden boeken en tijdschriften. Daarnaast was Dekkers actief als aquarellist en exposeerde hij regelmatig.

Ook zette Dekkers zich in voor het doorgeven van zijn artistieke kennis aan anderen. Hij ontwikkelde een schriftelijke tekencursus en was in 1969 initiatiefnemer van de Kreatieve Werkgroep Arnhem (KWA). Deze werkgroep bood kunstonderwijs aan amateurs en was eerst in Arnhem en later in Schaarsbergen gevestigd. Ap werkte er tot aan zijn pensioen in 1990.

Daarna vervolgde hij de begeleiding van cursisten in het Veenendaalse Atelier Spitsbergen tot zijn overlijden in 2007. Op de KWA verwelkomde Ap Dekkers iedereen ongeacht kennis, achtergrond, afkomst, gender of handicap. Zijn stelling was: ‘Iemands achtergrond is niet belangrijk. Het gaat alleen om creativiteit’. Tegenwoordig telt de KWA meer dan 200 deelnemers. kwa-vtk.nl

De kunst van het aquarelleren

Ap Dekkers beheerste als geen ander de kunst van het aquarelleren. Op de buitenlandse reizen die hij samen met Weiss maakte, plaatste hij graag zijn veldezel in het landschap om een uitzicht vast te leggen. Net als de impressionisten aan het einde van de 19de eeuw werkte hij ‘en plein-air’, dat wil zeggen: buiten, direct naar de natuur. Aquarelverf is goed geschikt om buiten ter plekke mee te werken. De verf wordt met water gemengd, waardoor het sneller droogt dan olieverf. De benodigde materialen (papier, verftubes, kwasten, wat water en een ezel) zijn niet zwaar en daardoor eenvoudig mee te nemen. Dekkers gebruikte meestal een handzaam papierformaat. Uitzonderingen hierop vormen zijn bloemstillevens, die maakte hij thuis in zijn atelier.

Zuiver en integer

Dekkers hield van de aquarelkunst omdat de techniek zuiver en integer is. Een aquarel moet in één keer op het papier staan en correcties zijn (vrijwel) onmogelijk. Dat betekent dat de aquarellist voor een goed resultaat van tevoren een plan in zijn hoofd moet hebben over hoe te werk te gaan. Cruciaal bij aquarelleren is, dat donkere kleuren niet achteraf lichter kunnen worden gemaakt - zoals dat bij een olieverfschilderij juist gebruikelijk is. Dat betekent dat een aquarel meestal van licht naar donker wordt opgebouwd. Het wit of het licht ontstaat daar waar het papier niet is beschilderd.

Plezier

Na zijn pensioen kreeg Dekkers meer tijd om voor zijn plezier te werken en kon hij zich wijden aan het aquarelleren. Thuis schilderde hij het uitzicht op de tuin of een stilleven in zijn atelier. Opvallend is zijn interesse voor de relatie tussen de driedimensionaliteit van de werkelijkheid en de tweedimensionaliteit van een aquarel. In de jaren negentig leek hij zich meer bewust te worden van de kleurvlakken waarmee composities op het papier werden opgebouwd. De op de achtergrond opgehangen doeken kregen in zijn stillevens een meer prominente rol, zoals het paarse doek op het Stilleven met soepterrine (1996) en Prei (2001). Uiteindelijke isoleerde Dekkers het tweedimensionale kleurvlak en combineerde deze met flessen, bloempotten, een enkele appel of sinaasappel. Deze late aquarellen typeren zijn speelse kijk op de schilderkunst.

Deze tentoonstelling is mede mogelijk gemaakt door:

  • Provincie Gelderland
  • Frans Kapma Foundation
  • Annelies van der Kolk
  • Lies Netel
  • Heleen Nusman
  • Henk-Jan Panneman
  • Nico Peek
  • Remigiuskerk Steenderen
  • Laury Schepers
  • Monica van Uffelen
  • Arjen Woudenberg

 

Print Friendly, PDF & Email